Hoe is dat, als je pa niet alleen thuis de “baas” is, maar ook aan het hoofd van het bedrijf staat waar je werkt? Bij Pan Oston delen Ralf (60) en Bart (25) niet alleen hun achternaam, maar sinds kort ook hun werkplek. In Raalte, waar jaarlijks duizenden checkouts en self-checkouts uit de fabriek rollen, bouwen zij als CEO en Junior Sales samen aan de toekomst.
Het is een indrukwekkend gezicht in de assemblagehal van Pan Oston. Overal waar je kijkt staan kassa’s, self-checkouts en self-order systemen die in aanbouw zijn. Het is de vertrouwde habitat van Ralf. Al twintig jaar loopt hij hier rond, kent hij elk productdetail en heeft hij het bedrijf zien groeien. Maar sinds kort heeft hij gezelschap uit de familiekring: zijn 25-jarige zoon Bart heeft na rondsnuffelen in het buitenland toch definitief gekozen voor een aanstelling in Raalte.
VAN DE KEUKENTAFEL NAAR DE WERKVLOER
Wie denkt dat de heren thuis de knop volledig omzetten naar het gezinsleven, komt bedrogen uit. "Nee hoor, we praten nóóit over werk", grapt Bart met een knipoog. Ralf moet lachen en bekent direct: "Volgens mijn vrouw Gerlinde praten we inderdaad over niets anders. Vaak begint het al bij het avondeten. Dan hebben we het over een projectje hier of een uitdaging daar. Voor we het weten zitten we met z’n tweeën in een diepe discussie en zit mijn vrouw er stilletjes bij. Gelukkig hebben we een goede ingebouwde rem: als het écht te lang doorgaat, kapt zij het af. 'Dat doen jullie morgen op het werk maar weer', zegt ze dan."
Echte ruzies of harde conflicten zijn er overigens niet. Volgens Bart is er eerder sprake van een constante stroom van overleg. "We dagen elkaar uit en proberen nieuwe inzichten te vinden. Hoe pak jij dit aan? Waarom doe je dat zo? Het is een kruisbestuiving tussen onze functies."
OCHTENDROUTINE: ME-TIME VS. DIRECT GAS GEVEN!
Het begint vaak al vroeg in de morgen. Wanneer de heren allebei op dezelfde locatie moeten zijn, carpoolen ze. En juist op dat vroege uur wordt het verschil in karakter pijnlijk duidelijk.
"Ik ben 's ochtends echt gesteld op mijn rust", legt Ralf uit. "Lekker een halfuurtje in de auto, wakker worden met de radio zachtjes aan. Maar Bart? Bart is iemand die direct 'aan' staat. Die komt de keuken in en begint meteen vol energie te praten. In de auto gaat dat gewoon door: hup, meteen de inhoud in. Soms moet ik echt even schakelen, maar stiekem is het natuurlijk ook ontzettend leuk."
Dat ze familie zijn, brengt op de werkvloer een groot voordeel met zich mee: absolute filterloze eerlijkheid. Ralf: "Ik heb niet het idee dat onze familieband ons hindert. Integendeel. Complimenten of kritiek geven gaat heel natuurlijk, precies zoals we dat thuis ook gewend zijn. Ik pas mijn stijl niet aan omdat Bart mijn zoon is." Bart vult aan: "Omdat je elkaar door en door kent, is de feedback die je krijgt ontzettend oprecht. Dat werkt heel makkelijk. Gelukkig werken we niet de hele dag direct met elkaar samen en zitten er meestal andere collega's tussen, dus we claimen elkaar niet."

LEREN VAN ELKAAR
Hoewel Ralf de mentor zou kunnen zijn en Bart de leerling, is de realiteit veel gelijkwaardiger. Ze leren continu van elkaar. Op de vraag wat Ralf van zijn zoon heeft opgestoken, antwoordt hij verrassend defensief: "Geduld. Ik kan nogal eens vlot mijn geduld verliezen, zeker als dingen op technisch vlak niet meteen lukken. Mijn collega's zullen dat vast herkennen. Bart is dan degene die me corrigeert en rustig zegt: 'Doe nou eens kalm.'”
Omgekeerd heeft Bart juist de daadkracht van zijn vader overgenomen. "Ik neig er soms naar om te lang te blijven nadenken, te wikken en te wegen. Mijn vader is van het doorpakken. Keuzes maken, niet te lang wachten en weer doorgaan. Dat is een ontzettend waardevolle les."
DE SOM DER DELEN
Wat beiden bindt is hun karakter: allebei recht door zee en doelgericht. Maar de individuele talenten verschillen enorm, en daar spreken beide mannen met veel wederzijds respect over.
De kracht van Bart (volgens Ralf): "Bart is verbaal ongelooflijk vindingrijk. Als kind kon ik al vreselijk om hem lachen, maar ook professioneel weet hij met één slim gekozen woord een zware discussie direct luchtig én professioneel te maken. Daarnaast is hij qua brein en intelligentie veel verder dan ik. Zeker als het gaat om nieuwe technologieën zoals AI. Soms ben ik bijna jaloers en denk ik: ik ben te vroeg geboren, ik had in deze hightech tijd jong moeten zijn."
De kracht van Ralf (volgens Bart): "Mijn vader bezit een enorme bak aan vakkennis en ervaring. Bij elk project waar ik mee bezig ben, word ik flink door hem ondervraagd: 'Heb je hieraan gedacht? En dit? En hoe zit dat?' Dat laat zien hoeveel hij weet. En het is niet alleen de leeftijd; het is een pure intrinsieke motivatie en nieuwsgierigheid die hij al twintig jaar vasthoudt."
'DE SLIMSTE MENS' VAN PAN OSTON
Dat de heren elkaar graag uitdagen, blijkt wel als het gesprek verschuift naar hun vrije tijd. Als er ooit een cameraploeg langskomt voor een televisieprogramma, weten ze al precies waar ze zich voor opgeven: 2 voor 12.
"We zijn allebei gek op kennisquizzen en actualiteit", vertelt Ralf. "Wat speelt er in de wereld? Wat gebeurt er om ons heen? Dat houdt ons allebei bezig." Heel af en toe spelen ze tegen elkaar op hun telefoon, bijvoorbeeld de app van De Slimste Mens. Ralf kan het niet laten om nog even een plaagstootje uit te delen: "Ik win overigens wel vaker dan hij." Bart reageert direct met een kamerbrede glimlach: "Dat zeg je nu alleen maar omdat er een camera op je gericht staat!" Waarop Ralf droogjes zijn duim omhoog steekt: "Ik kan de statistieken zo laten zien, hoor."
Of het nu gaat om complexe technologische vraagstukken in de fabriek, scherpe discussies aan de keukentafel of een vriendschappelijke strijd in een quiz-app: de dynamiek tussen Ralf en Bart brengt het beste van twee generaties samen. En dat is precies de brandstof waar Pan Oston op draait in deze tijd van snelle veranderingen.
BEKIJK HIER HET VIDEO-INTERVIEW: